DIANA || Drie weken lang kreeg ik het niet voor elkaar. Elke steek die ik haakte lukte niet of moest opnieuw. Ik maakte verkeerde keuzes en haakte vooral achteruit. Echt zin om te haken had ik dus even niet. En per abuis vergat ik vorige week mijn update te plaatsen.

Achteraf was dat niet zo erg, want ik had geen haaknaald in mijn handen gehad. Ik was chagrijnig en zat niet lekker in mijn vel en haken kon me niet bekoren. Gelukkig startte met een nieuw jaar ook een betere mood, dus ik ben er weer helemaal bovenop.

Weekendje niks
Waar ik vooral aan toe was, was een weekend helemaal niks. Daar heb ik ook voor gekozen. Afgelopen weekend was zat ik op mijn favo plekje op de bank met mijn Lossen & Vasten deken in de hand. Naast mij lag het boek dat ik aan het lezen was – Poort naar het geluk. Toertje haken, hoofdstukje lezen. Ik kan je zeggen: de toeren en de hoofdstukken vlogen er doorheen.

Parelsteek
Ik was gestrand bij de parelsteek, door Joke het sneeuwvlokje genoemd. Met het geplande weer vond ik dat een toepasselijke steek. Ik keek uit naar de sneeuw en was vooral benieuwd hoe mijn hondjes erop zouden reageren. Die vonden de sneeuw fantastisch! De steek leek me in eerste instantie enorm lelijk. Ik keek er dan ook tegenop om de toeren te haken. Maar warempel, na een paar rijen was ik verliefd! Ik denk dat ik dit de mooiste steek van heel de deken vind – inderdaad alweer.

    

Granny’s
De deken krijgt een rand van granny’s, dat is ook wel nodig want de deken was de laatste keer dat ik hem mat 100 cm lang en 80 cm breed. Die breedte is echt te kort. Als ik in kleermakerszit eronder zit, ben ik maar net bedekt. Het haken van de granny’s vind ik lastig. Kan door concentratie komen, kan ook komen doordat ik te weinig ervaring heb. Eerst vroeg ik advies aan Wendy, die zei: “Ik zou de blokken niet doen. Brengt veel te veel onrust in de deken.” Siets gooide het over een andere boeg en stelde me vragen waardoor ik zelf een conclusie kon trekken. Uiteindelijk liet ik de beslissing over aan lief. “Ik zou het gewoon met doen.” Achteraf blijkt dat lief geen idee heeft hoe het eruit komt te zien, “vier verschillende blokken over heel de rand heen?”, maar toch overtuigde hij me om door te gaan. De eerste vier granny’s met bloem zijn nu volledig af, met dank aan het meekijkend oog van Siets en daar ben ik best trots op.

Ik zit er weer helemaal in. Het doel is om eerst het binnenwerk af te maken. Dan is dat klaar. Daarna ga ik verder aan de grote uitdaging: de rest van de granny’s. En dan komt natuurlijk nog het joinen en afhechten. Ik hoop op een voorjaarcal van Joke en ik geef mezelf tot dan de tijd.

De Scheepjes CAL van dit jaar sla ik over. Dus wat dat betreft wat rust in het hoofdje. En ik mag van lief even geen garen kopen – maak eerst maar eens af wat je in huis hebt – dus wat dat betreft komt het wel goed uit.

No votes yet.
Please wait...

Geef een reactie