Een nieuw jaar biedt nieuwe kansen. Zo zie ik het tenminste over het algemeen. Tijd voor een nieuwe start. Een nieuw jaar. Weg vermoeidheid, weg nare gedachten en welkom positiviteit, liefde en alles waar ik van houd. Zo heb ik het haken weer helemaal opgepakt, en ben ik ook al aan het vierde leesboek van dit jaar begonnen. Hoe ik dat voor elkaar heb gekregen, vertel ik in deze update.

Op een gegeven moment merk je dat je je grens aan het bereiken bent. Je weet dat er dingen anders moeten, maar je weet niet wat. Ik verveelde me eind vorig jaar veel, maar toch kwam ik niet meer aan mijn hobby’s toe, waarom niet? Ik piekerde teveel en… Ik zat way to much op social media. Al mijn weinige vrije tijd sliep ik en als ik even wakker was, zat ik meteen weer op Facebook en zag ik daar iets boeiends, eigenlijk zelden. Dus het roer moest om. Ik moest mezelf herontdekken. Ik mat mezelf opnieuw structuur aan en ik ontdekte weer het koken. (Bijna) elke dag maak ik weer de lekkerste, simpele, maar gezonde gerechten. Vandaag staat er bijvoorbeeld een heerlijke gehakt/rodekool schotel klaar. Yum! Ik lees weer. En ik haak weer. Ik pak mezelf op als ik even negatief lijk te worden en ga niet meer zitten malen. Daar schiet ik immers niet mee op. En dat betekent: veel te vertellen op haakgebied.

Lossen en vasten
Ik was enorm enthousiast bezig met de Lossen en Vasten CAL toen ik mijn laatste update schreef. Eerlijk gezegd ben ik niet heel veel verder gegaan met de CAL. Ik heb nog een paar toeren van, uit mijn hoofd, week 9 gehaakt. Ik vind dit zo’n fijn project voor als ik tv kijken. Vooral deze ‘week’. Veel vasten en stokjes. Het speciale van deze baan las ik verkeerd. Het ‘dubbele stokje maar dan anders’, heb ik dus een geheel eigen draai gegeven. Ik vind het zelf best aardig geworden. Nog ongeveer 3 banen en dan is de binnendeken af. Dan ben ik toch wel trots op mezelf.
 
 

IJsbeer Harald
Opeens kreeg ik weer zin om een knuffel te haken. Ik was al sinds juli bezig met IJsbeer Harald uit het boekje Amigurumi’s in Love van Tessa van Riet-Ernst. Ik was op de helft van het lijfje en ik vond hem echt helemaal mislukt. Maar gedisciplineerd als ik ben, mocht ik geen andere knuffel maken als Harald niet af was. Ik ging verder en naarmate Harald meer vorm kreeg, ging ik meer van hem houden. En nu, nu is Harald mijn grote liefde. Maar niet alleen mijn liefde, ook die van pinguïn Evi. Evi moest dus ook even gehaakt worden. Zijn ze niet geweldig samen?

 

  

  

Stom, stom, stom
Ik deed ook wat ontdekkingen. Eigenlijk twee hele duffe ontdekkingen. Zo deed ik de magische ring wel heel erg op z’n Diana’s. Ik vroeg me altijd al af waarom mijn ring zelden zo mooi sloot als de ring van Sietske. Uhhh, omdat ik hem verkeerd deed. En mijn allersufste ontdekking: ik haakte altijd verkeerd om. Bijna niet te geloven dat ik dit ‘fout’ deed, maar het is echt waar. Hoe het komt? De foto van de binnen en buitenkant volledig verkeerd geïnterpreteerd.

Deze zit nu op mijn haaknaald, iemand enig idee wat ik aan het haken ben?

No votes yet.
Please wait...

Geef een reactie